อะไรวะนั่น
แกไม่เคยเห็นคนตายหรือไงวะ?
เอาผ้าห่มมา ห่มเขาไว้.
กำลังมาแล้ว
ระวังหน่อย.
ขอนาทีเดียว ฉันกำลังมาแล้ว ห่มเขาไว้
000-7-1 7-1 2-0-1 4-26 ธนาคารเจมินซ์ชาฟท์ ซูริค
นั่นแกทำบ้าอะไรกับฉันเนี่ย?
แกกำลังทำอะไร?
- ไอ้บ้า! ฉันอยู่ที่ไหน?
- บนเรือ. เรือหาปลา เราเจอคุณอยู่ในน้ำ.
- เราช่วยคุณขึ้นมา.
- น้ำอะไรนะ?
คุณถูกยิง ดูสิ...นี่ไงกระสุน
โอย... ดูสิ มีเลขที่บัญชีธนาคารด้วย ทำไมมันมาอยู่ในสะโพกคุณล่ะ?
สะโพกฉัน?
- ทำไมมันมาอยู่ในสะโพกคุณล่ะ? - สะโพกฉัน?.
ใช่ ใต้ผิวหนังที่สะโพกคุณ.
โอว์...พระเจ้า!.
- What are you doing with me? - คุณต้องพักผ่อนนะ.
Please. Lie down.
ผมเป็นมิตร ผมเป็นเพื่อนคุณนะ?
ผมชื่อจิอันคาร์โล.
คุณคือใคร?
คุณชื่ออะไร?
ผมไม่รู้.
- โอว์...พระเจ้า. - Lie down.
ยืนยันแล้วครับ ปฏิบัติการล้มเหลว.
คุณรู้ไหมว่าผมคือใคร?
ผมไม่รู้ว่าผมเป็นใคร.
บอกมาสิว่าผมคือใคร.
ถ้าคุณรู้ว่าผมคือใคร....
ช่วยหยุดวุ่นวายก่อน....
...แล้วบอกผมหน่อยเถอะ.
ถ้าคุณจะกินข้าว คุณควรเข้ามาข้างในนะ.
ดูตามแผนที่นี้ ผมว่าเราน่าจะใกล้ถึงฝั่งแล้ว.
อะไรเนี่ย? คุณผูกเงื่อนพวกนี้เหรอ?
- ความจำเริ่มกลับคืนมาแล้วสิ? - ไม่... มันยังไม่กลับมา.
เงื่อนนี่ มันก็เหมือนกับทุกๆ อย่างแหละ. ผมเพิ่งไปเจอเชือก แล้วก็ผูกมัน.
แบบเดียวกับที่ ผมสามารถอ่าน
สามารถเขียน.. ผมสามารถบวกลบเลข. ชงกาแฟ .
- สับไพ่, ตั้งตัวหมากรุก... - ใช่... ใช่ มันจะต้องกลับคืนมา.
ไม่... มันยังไม่กลับมา ให้ตายสิ! นั่นแหละปัญหา!
ผมจมอยู่ที่นี่ พิจารณาไอ้ของบ้าพวกนี้!
2 อาทิตย์แล้วนะ ที่ผมจมอยู่ที่นี่.
มันไม่ได้ผล ผมยังไม่รู้แม้แต่ว่า ผมกำลังมองหาอะไรอยู่.
คุณต้องพักผ่อนนะ. มันจะต้องกลับคืนมา.
แล้วถ้ามันไม่คืนมาล่ะ?
เราจะถึงฝั่งพรุ่งนี้แล้ว ผม-ผมยังไม่รู้ชื่อตัวเองเลย
มันไม่มาก แต่ก็น่าจะพอ ที่จะพาคุณไปถึง สวิตเซอร์แลนด์.
ขอบคุณ.
อ่านป้ายไม่ออกเหรอไง?
ลุกขึ้น...ไปเลย...เดี๋ยวนี้.
สวนสาธารณะปิดแล้ว ห้ามนอนในสวน.
ตกลง.
ขอดู บัตรประจำตัวหน่อย.
ไม่ ผม-ผมไม่...
เอาบัตรมาดูซิ.
ผมไม่มีบัตร ผมทำหาย....
ผมทำหายน่ะ...บัตรผม...มันหาย.
โอเค...งั้นลุกขึ้น...ยกมือขึ้นด้วย.
...ผมแค่ต้องการ นอนพักผ่อน..
คนพวกนี้ข่มขู่ครอบครัวของผม ลูกๆ ของผม.
ผมจะบอกพวกคุณ เมื่อมีหลักฐานชัดเจน...
..ผมมีเรื่องเด็ดๆ ให้คุณได้อ่านแน่.
และเพื่อนผมทั้งหลายที่อยู่ที่นั่น คุณก็จะได้อ่านเรื่องของคุณเหมือนกัน
เพราะว่า หากคุณต้องการเล่นเกม...
...หลังจากผมมีหลักฐานที่พอจะแสดงได้ ผมจะให้คุณดูแน่
นั่นคือคำพูดของ นิควาน่า วอมโบซี่ ที่ปารีส เมื่อวานซืนนี้.
เขาเป็นตัวป่วน ก่อนที่จะได้อำนาจ..
..เขาเป็นตัวปัญหา เมื่อเขาได้อำนาจแล้ว และเขาเป็นตัวหายนะ สำหรับเรา.
เขากำลังเขียนหนังสือ เกี่ยวกับสายลับ ในแอฟริกา.
เขากำลังเผยรายชื่อออกมา.
มันเป็น การปอกลอกชัดๆ เขาต้องการให้เราช่วยให้เขา.
คืนอำนาจภายใน 6 เดือน หรือไม่งั้น..
การสัมภาษณ์นี้ ผมได้ทำสำเนาเทป ไว้ให้ทุกคนที่ต้องการ....
..เขายังคงอ้าง ต่อไปว่า เขาเพิ่งรอดชีวิต จากการพยายามลอบสังหาร.
เขาบอกว่าเป็นฝีมือเรา เขาบอกว่า เขามีหลักฐาน.
ผ.อ. ต้องการรู้ว่า มันมีเศษเสี้ยว ของความจริง ..
...ในการกล่าวอ้างนี้หรือไม่.
ผมเพิ่งได้ยืนยันกับท่านว่า ไม่มีใคร ในเจ้าหน้าที่อาวุโสของผม ที่บ้าระห่ำแบบนั้น.
ผมกำลังรื้อฟื้นถึง เรื่องของ เทรดสโตน
ที่เราเคยคุยกันไว้.
ดูเหมือนว่าชื่อของ นิควาน่า วอมโบซี่ กลับผุดขึ้นมา ในความจำของผม.
ผมไม่แน่ใจว่า เรากำลังพูดถึงอะไร
มีใครบางคนพยายามที่จะกำจัดเขาออกไป.
พยายาม...แต่ไม่สำเร็จ
เทรดสโตน รึเปล่า?
คุณกำลังยิง คำถามตรง กับผม?
- ใช่.
- ผมคิดว่า คุณคงจะไม่ทำยังงั้น.
เกิดอะไรขึ้น?
เอ้อ...เรา-เราขาดการติดต่อ กับคนของเรา.
นั่นมัน เกือบ 2 อาทิตย์แล้วนี่.
เรากำลังแข่งกับเวลาอยู่... ทุกคนในหน่วย.
เราแทบจะกินนอนกันอยู่ที่นั่น เชื่อผม เรากำลังทำทุกอย่างที่เราทำได้อยู่.
- แต่คุณไม่ได้บอกเรื่องนี้กับผมเลย? - ก็คุณไม่ได้ต้องการแต่แรกแล้วนี่.
คุณไม่เคยทำผิดพลาดมาก่อน.
มีอะไรให้ช่วยมั๊ยคะ?
เอ้อ...ครับ ผมมาที่นี่เกี่ยวกับบัญชี.
แค่คุณกรอกเลขที่บัญชีของคุณที่นี่ ฉันจะพาคุณไปพบกับเจ้าหน้าที่ค่ะ.
ผมชื่อ เจสัน บอร์น.
ผมอยู่ที่ปารีส.
ผมจำไม่ได้ว่า....
ผมมาที่นี่ล่าสุดเมื่อไหร่?
ผมไม่แน่ใจ.
น่าจะประมาณ 3 อาทิตย์ครับ.
ครับ ที่ปารีส.
คุณมีเบอร์ของคุณ เจสัน บอร์น มั๊ยครับ?
มีค่ะ คุณต้องการให้ดิฉันต่อสายให้มั๊ยคะ?
ครับ ได้โปรด.
นี่คือหมายเลข 46 99 03 84.
กรุณาฝากข้อความ หลังเสียงสัญญาณครับ.
U.S. Citizens
ผมเป็นคนอเมริกัน.
เชิญครับ.
เดี๋ยว...หยุดก่อน.
คุณไม่มีอำนาจที่นี่นะครับ.
Hold it there. Okay?
ไม่...
ขอโทษค่ะ ไม่...นี่มันไม่ใช่ ที่อยู่ปัจจุบันของฉัน เข้าใจไหมคะ?
มันเคยเป็นที่อยู่ปัจจุบันของฉัน จนกระทั่งเมื่อ 2 วันก่อน... เมื่อฉันเริ่มยืนอยู่นอกเส้น
ตอนนี้ ฉันเสียอพาร์ทเมนต์ไปแล้ว เข้าใจมั๊ย?
นั่นหมายความว่า ฉันไม่มีที่อยู่ ไม่มีเบอร์โทร ไม่มีเงิน ไม่มีเวลา.
- แล้วฉันก็ยังไม่มีวีซ่าอีก - คุณครุทซ์ครับ
รบกวนช่วยเบาเสียงหน่อยครับ.
ขอโทษนะคะ แล้วผู้ชายที่ฉันคุยด้วย เมื่ออาทิตย์ก่อนไปไหนล่ะ?
ทุกอาทิตย์จะมีคนใหม่ แล้วจะให้ฉันทึกทักว่า..
ผมไม่ทราบว่า ใครที่คุณเจอเมื่ออาทิตย์ก่อน.
- เอาล่ะ ให้ฉันช่วยคุณนะ - ฉันมั่นใจว่าฉันมี รอเดี๋ยวนะ.
ผมขอให้คุณตั้งใจฟังก่อน สักครู่ครับ?
มันอยู่นี่ไง ดูสิ.
You staged an effort to circumvent the immigration laws of the United States.
นี่เป็นวีซ่านักศึกษา.
มันไม่ได้เกี่ยวกับกรีนการ์ดซักหน่อย. มันแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง.
- มันไม่ใช่เมนูอาหารนะครับ คุณครุทซ์... - I brought all this proof.
Potential suspect...
Help in assault incident.
คุณ! กระเป๋าแดง! กระเป๋าแดง!
หยุดเดี๋ยวนี้นะ! ยกมือขึ้น!
I'm on it.
หลบไป! เดี๋ยวนี้เลย! เดี๋ยวนี้เลย!
Alpha Unit, take the back stairs and work your way up. Bravo--
Move in! Move in!
เช็ค... เคลียร์!
Suspect is--
ทีมบราโวกำลังขึ้นไปบนบันได กำลังขึ้นไปบนชั้น 2.
Alpha Unit, you're clear.
Move! Move!
All Units, target may have a radio.
Go to Code 77. Over.
Code 77, copy.
The floor! Down!
Clear!
Go. Move up.
- เขาอยู่ในซูริคครับ? - ตอนนี้เหรอ? - ครับ เพิ่งมีรายงานเข้ามา.
- แน่ใจเหรอ? แน่ใจนะว่าเป็นเขา? - ครับ เขาเพิ่งไปที่ธนาคารมา.
สายของเราที่ธนาคาร โทรมารายงาน.
เร็วสิ...
เขาก็รู้ว่า พวกเราจับตาดูที่ธนาคาร ไม่ใช่เหรอครับ?
ฉันไม่รู้ เร็วสิ...
เขาเอาของทั้งหมดออกไปจากกล่อง แต่กลับทิ้งปืนไว้... มันความว่ายังไงครับ?
ก็บอกแล้วไงว่า... ฉันไม่รู้
ฉันจะชอบมากกว่า ถ้าคิดว่ามันตายไปแล้ว.
มองอะไร?
ผมได้ยินคุณคุยกันข้างใน.
อะไรนะ?
ที่สถานกงศุล ผมได้ยินคุณคุยกัน ผมคิดว่า เราคงจะช่วยเหลือกันได้.
ช่วยยังไง?
คุณต้องการเงิน... ผมต้องการรถไปจากที่นี่.
ฉันไม่ใช่คนขับแท็กซี่... ขอบคุณ
ผมจะให้คุณ 10,000 เหรียญ ถ้าคุณพาผมไปส่งที่ปารีส.
อะไรนะ คุณคิดว่าฉันโง่เหรอ?
คุณจะเป็นคนโง่จริงๆ...ถ้าไม่รับมันไว้.
- อะไรเนี่ย ล้อเล่นเหรอ? หลอกกันรึเปล่านี่? - เปล่า ไม่ได้หลอก.
ผมจะให้คุณ อีกหมื่นนึง เมื่อเราไปถึงแล้ว.
พระเจ้า...
- เขากำลังตามหาคุณเหรอ? - เอาล่ะ... คุณขับ ผมจ่าย ง่ายๆ แค่นี้.
ฉันมีปัญหามากพอแล้ว เข้าใจมั๊ย?
ตกลง.
งั้นขอเงินผมคืน?
เอาล่ะ... ไป... ไปเรื่อยๆ....
ไป...
- นั่นไง... เดี๋ยวก่อน! - ไม่ใช่... มันเกือบสุดแล้วนี่
โอ...เร็วสิเพื่อน หยุดภาพตรงนี้ เอาเลย
โอเค... ติดแล้ว.
เราเชื่อมโยงข้อมูลได้แล้ว ทั้งสายการบิน รถไฟ โรงแรม..โรงพยาบาล.
- ได้ที่อยู่รึยัง? - ถนนอะไร? - เจมินซ์ชาฟท์.
- นี่แหละ - ได้แล้ว ผมคิดว่าผมได้ตัวแล้วนะ
นั่นเขารึเปล่า?
ไม่จริงมั๊ง.
นี่มันเมื่อ 38 นาทีที่แล้ว.
ตำรวจซูริค กำลังหาตัว ชายอเมริกัน ที่หิ้วกระเป๋าธนาคาร สีแดง.
เขาเพิ่งแหก จากสถานฑูต และส่งตำรวจ 2 คนเข้าร.พ.ไปเมื่อคืน.
ติดต่อสายลับทุกคนให้ได้ ตอนนี้เลย ฉันต้องการให้ทุกคนพร้อมลงมือ.
ทุกคน? พร้อมกันเหรอครับ?
นายได้ยินฉัน แล้วนี่ ฉันต้องการบอร์น ใส่ถุงศพมา ก่อนตะวันตกดิน.
เอาแผนที่มาติดตรงนี้หน่อยซิ เอาเลย...เพื่อน เร่งหน่อย...
The grids are getting updated.
..อย่างไหนที่ดีกับฉันเนี่ย เพราะว่าฉันพร้อมแล้ว.
หลังจาก 6 เดือนในอัมสเตอร์ดัม.. คุณจะไม่แน่ใจเลยว่า...
...คุณอยู่ที่นั่นมา 20 นาที หรือ 20 ปีกันแน่.
ดังนั้นฉันเลยไป เอาเงินทั้งหมดที่มี.... ไปกับเพื่อนๆ ..
...เราไปซื้อร้านกระดานโต้คลื่น ที่เจ๋งมากที่อยู่ข้างนอกเบียร์ริทซ์...
ด้านขวาติดน้ำ มันน่าอัศจรรย์จริงๆ.
มันน่าอัศจรรย์ได้แค่ 3 เดือน.. จนกระทั่ง ...มันกลับสะดุด..
...jerk who had fronted us the lease was actually shining everyone on and...
แล้วยังไงต่อ?
หมายความว่าอะไร? แล้วยังไงต่อ? ฟังฉันนะ..
ฉันกำลังจ้อ ขณะที่ขับรถ 60 กม./ชม.อยู่.
ฉันจ้อเมื่อฉันกำลังประสาท ฉันหมายความว่า ฉันมักจะคุยแบบนี้เมื่อฉันกำลังประสาท.
- ฉันจะหยุดพูดแล้ว... - ไม่ อย่าเพิ่งหยุด.
ผมไม่ได้คุยกับใครมาสักพักแล้ว
ใช่สิ... เราไม่ได้คุยกัน ฉันสิ คุยอยู่คนเดียว.
คุณพูดไม่ถึง 10 คำ ตั้งแต่เราออกจากซูริค.
ได้ฟังคุณคุยแล้ว... มันรู้สึกผ่อนคลาย.
ผมไม่ได้นอนมาพักนึงแล้ว และ....
ผมรู้สึกปวดหัว.
มันเหมือนมีอะไรหนักๆ อยู่ในหัวผม..
..และมันเริ่มย้ายไปข้างหลัง และ..
...คุยต่อไปเถอะ.
จริงนะ... ถ้าคุณต้องการ ก็คุยต่อไปเถอะ
Okay.
คุณชอบฟังเพลง แบบไหนล่ะ?
What do you like? Come on.
- You know what? Never mind. - No, it's fine. Tell me.
คุณอยากจะฟังอะไรล่ะ?
ผมไม่รู้.
บอกมาเถอะ ไม่เห็นยากเลย คุณชอบแบบไหนละ? บอกฉันมาสิ
ผมไม่รู้.
ใครนะที่ยอมจ่าย 20,000 เหรียญ เพื่อให้พาไปปารีส?
ให้ตายสิ..
ผมจำอะไรที่เกิดขึ้น เมื่อ 2 อาทิตย์ก่อนไม่ได้เลย.
- โชคดีจริงนะ - ไม่... ผมไม่ได้ล้อเล่นนะ.
ผมไม่รู้ว่า ผมเป็นใคร ไม่รู้ว่า ผมกำลังจะไปไหน.
ไม่รู้อะไรเลย.
- เหมือนกับความจำเสื่อม? - ใช่.
- ความจำเสื่อม? - ใช่.
เยี่ยม.
- นั่นเป็นมุมกล้องที่ดีที่สุดในลานจอดรถเหรอ? - เป็นมุมเดียวที่มีครับ.
แล้วมีมุมอื่นที่ถนน หรือพื้นที่อื่นไหม?
มันจะต้องมีอะไรบ้างสิ.
สักครู่ครับ.
เขากำลังทำอะไรอยู่นะ?
มันเป็นเกม? เขากำลังเตือนเรา? หรือมันคือคำขู่?
ท่านครับ... ดูนี่ครับ.
- นั่นอะไร? - เป็นมุมกล้องจากถนนครับ จากตรอกเล็กๆ
ขยายภาพซิ.
ผู้หญิงคนนั้น ใครน่ะ?
มารี เฮเลนา ครุทซ์.
อายุ 26 เกิดที่นอกเมืองแฮนโนเวอร์. พ่อเป็นช่างเชื่อม.
ตายไปเมื่อปี 87.
ไม่มีแม่. ย่าของเธอยังอาศัยอยู่ที่แฮนโนเวอร์...
และดูเหมือนจะเป็น ตัวปัญหาของบ้าน.
และยังมีพี่ชายต่างแม่อีก.
มันยากครับ คือเธอทำตัวเหมือนยิปซี.
โผล่ไปที่นี่บ้าง ที่โน่นบ้าง ชีวิตยุ่งเหยิง.
เคยจ่ายบิลค่าไฟที่สเปนในปี 95...
เคยมีบิลค่าโทรศัพท์ในชื่อของตัวเอง อยู่ 3 เดือนที่เบลเยี่ยมในปี 96...
ไม่เคยเสียภาษี ไม่มีบัตรเครดิต.
ฉันไม่ชอบเธอเลย ฉันต้องการข้อมูลที่มากกว่านี้
หาบันทึกการโทร ของย่า และพี่ชายเธอ....
ใครก็ได้ ที่สามารถ เชื่อมถึงเธอได้
ฉันต้องการรู้ทุกๆ ที่ที่เธอเคยนอน ภายใน 6 ปีที่ผ่านมา.
ให้ทีมของเราที่ปารีส ได้ข้อมูลนี้ด้วย.
ผมไม่ได้ทำ ของพวกนี้ขึ้นมา.
มันเป็นของจริง
โอเค.
ใครนะที่จะมีกล่องนิรภัยที่เต็มไปด้วย...
...เงินสด พาสปอร์ต 6 เล่ม แล้วก็ปืน?
ใครนะที่จะมี เลขบัญชีธนาคาร ฝังอยู่ที่สะโพก?
เมื่อผมเข้ามาในร้านนี้ สิ่งแรกที่ผมทำ ก็คือ จับตาดูทุกคน...
...และก็หาประตูทางออก.
ฉันก็มองหาป้ายทางออกเหมือนกัน ฉันก็ไม่ได้กังวลนักหรอก.
ฉันหมายความว่า คุณเคยถูกยิงมาก่อน.
คนเรามักจะทำสิ่งประหลาดๆ น่าอัศจรรย์ เมื่อรู้สึกตื่นกลัว.
ผมสามารถบอกคุณได้ว่า ไอ้รถ 6 คันข้างนอก มีทะเบียนอะไรบ้าง.
ผมสามารถบอกได้ว่า เด็กเสิร์ฟคนนั้นถนัดซ้าย....
ผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงเคาน์เตอร์หนัก 215 ปอนด์ และก็รู้ว่า จะจัดการเขาได้อย่างไรด้วย.
ผมรู้ว่า จะหาปืนได้ในตอนนี้ จากท้ายรถบรรทุกสีเทาที่อยู่ข้างนอก.
และที่ความสูงขนาดนี้ ผมสามารถขับรถยางแบน ไปได้ไกลร่วมครึ่งไมล์ ก่อนที่พวงมาลัยผมจะสั่น.
แล้วผมรู้เรื่องพวกนี้ ได้ยังไง?
ผมรู้เรื่องพวกนี้เป็นอย่างดี แต่กลับไม่รู้ว่า ตัวเองเป็นใคร?
เฮ้...
อา...ผมเผลอหลับไป.
- ไม่น่าเชื่อเลยว่า ผมหลับไป - ใช่สิ... ดูคุณเหนื่อยมาก.
- สงสัยผมไม่ได้นอนมานาน.
เอ้านี่... สำหรับ 20,000 ของคุณ ฉันแถมอาหารเช้าให้
นี่คุณแวะเติมน้ำมันรึเปล่า?
คุณคิดว่าจะขาดมันได้เหรอ?.
.แล้วคุณคิดว่าจะมี...เหมือนกับ... ครอบครัวรอคุณอยู่เหรอ?
ผมไม่รู้.
ผมยังไม่ได้คิดเรื่องนั้น.
ใช่หลังนั้นรึเปล่า?
104.
ใช่...จริงๆ ด้วย ตามที่อยู่เลย. ไม่-ไม่...ขับไป...ขับต่อไปก่อน.
- ตกลง. ไปไหนต่อ? - เอ้อ... เลี้ยวซ้าย เลยไปจอดตรงนั้น.
Okay.
ที่นี่ใช่ไหม?
อืม...คิดว่านะ.
ใช่ แต่ผมจำอะไรที่นี่ไม่ได้เลย.
โอเค คุณไปได้แล้ว.
เจสัน...?
โอ้ว...ลืมไป เงินใช่ไหม?.
อืม.
นี่ไง.
ขอบคุณนะ.
ขอบคุณที่ขับมาส่ง.
ได้ทุกเมื่อ.
...คุณอาจจะขึ้นไป และคุณก็จะ... หรือคุณอาจจะรอที่นี่.
- ให้ผมขึ้นไปดูก่อน... - ไม่-ไม่-ไม่...ไม่เป็นไร
- แต่คุณน่าจะรอ...
...สำหรับคุณ คุณควรจะลืมฉันซะ แม้ว่าฉันจะอยู่ที่นี่.
ผมจะลืมคุณได้ยังไงล่ะ?
ก็คุณเป็นคนเดียวที่ผมรู้จักนี่
ใช่ มันก็จริงนะ.
ฉันเดาว่า คุณคงไม่อยู่บ้าน
คุณบอร์น คุณมาแล้ว.
คุณบอร์น ชั้นคิดว่า จะไม่ได้เจอคุณอีกแล้ว.
เอ้อ...ผมกลับมาแล้ว.
ผมคิดว่า ผมลืมกุญแจ.
หวัดดี...
แน่ใจนะว่า ทั้งหมดนี่เป็นของคุณ?
คิดว่านะ
นี่คือครัวของผม.
เจออะไรไหม?
ผมคิดว่า ผมทำงานเกี่ยวกับธุรกิจขนส่ง.
แล้วความจำทั้งหมดกลับคืนมารึยัง หึม?
ขอฉันใช้...ห้องน้ำหน่อยได้ไหม?
ได้สิ.
ขอบคุณ.
เอ้อ...ครับ ฮัลโหล? ฮัลโหล?
ค่ะ โรงแรมเรจิน่า ปารีส ต้องการให้ฉันโอนสายให้ไหมคะ?
- ครับ คุณอยู่ในปารีสใช่ไหมครับ? - ใช่ค่ะ.
ผมต้องการคุยกับ-เอ่อ-แขกที่นั่น.
ชื่อ เจสัน บอร์น ครับ.
- รอสักครู่ค่ะ. - ขอบคุณครับ.
เราไม่มีแขกที่ลงทะเบียนไว้ ด้วยชื่อนั้นค่ะ.
โอเค เอ้อ...ขอบคุณครับ.
เอ้อ...เดี๋ยวๆ ... คุณยังอยู่รึเปล่า? ฮัลโหล?
คะ?
คุณช่วยเช็ค...อีกชื่อได้ไหมครับ?
...รอแป๊บนึงครับ.
- จอห์น ไมเคิล เคน เคนสะกดด้วยตัว "เค" ครับ. - รอสักครู่นะคะ.
ขอบคุณครับ.
คุณโทรมาหา คุณเคน ใช่ไหมครับ? คุณจอห์น ไมเคิล เคน?
ครับ ใช่ครับ.
- คุณเป็นเพื่อนของเขาหรือครับ? - ใช่ครับ.
ผมมีข่าวร้าย ที่จะต้องแจ้งให้คุณทราบ.
ขอแสดงความเสียใจอย่างยิ่ง ที่จะแจ้งให้คุณทราบว่า คุณเคนได้เสียชีวิตไป เมื่อเกือบ 2 สัปดาห์ที่แล้ว.
เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ กับเขาครับ.
เขาเสียชีวิตทันที ในที่เกิดเหตุ.
จริงๆ แล้ว ผมเสียใจอย่างยิ่ง ที่เป็นคนแจ้ง ข่าวนี้แก่คุณครับ.
หลังจากที่พวกนั้นมารับของๆ เขาไป ก็มีคนทิ้งโน้ตไว้ให้เรา เข้าใจไหมครับ?
ใคร-ใครมานะครับ?
พี่ชายของเขาครับ.
พี่ชายของเขาทิ้งเบอร์ หรือที่อยู่ ที่สามารถติดต่อได้ไหมครับ?
ผมคิดว่าไม่มีนะครับ.
ผมเสียใจ..
เจสันเหรอ? น้ำไม่ร้อนน่ะ.
เย็นเจี๊ยบเลย.
เอ้อ...จะลองดูน้ำในห้องครัวให้นะ.
ทำไมคุณไม่รออยู่ ในห้องน้ำก่อนล่ะ? ผม-ผมจะลองดูว่า จะ...ทำให้มันร้อนได้ไหม.
ใช่ น้ำตรงนี้ ก็เย็นเหมือนกัน.
น้ำยังเย็นอยู่เลย.
ใช่... ที่...ห้องครัวก็เย็นเหมือนกัน สงสัยจะเหมือนกันหมด.
เอ้อ....
อะไรเหรอ?
ไม่มีอะไรหรอก.
คุณโอเคไหม?
อืม...ครับ.
อะไร?
มีอะไรเหรอ?
เจสัน!
เปิดมัน! เปิดออกดู! แล้วบอกผมว่ามีอะไรอยู่ข้างใน.
นายเป็นใคร?
โอว์...พระเจ้าช่วย.
พระเจ้า.
บอกมา! นายเป็นใคร?
- เขามีรูปของฉัน - โอเค... หยุดก่อน.
- นี่มันที่ ซูริค เมื่อวานนี้ - ไม่..
ฉันไม่-ยังไง. แกได้มาจากไหน?
- อยู่ตรงนั้น!. - แกได้รูปฉันมาได้ยังไง?
แกได้มาจากไหน?
แกได้มายังไง? พระเจ้า!
ผมจัดการเอง คุณอยู่ตรงนั้นแหละ อยู่ตรงนั้น!
- รองเท้าคุณอยู่ไหน? ใส่รองเท้าเร็ว. - ใช่สิ...ใช่.
เขาพุ่งออกไปทางหน้าต่าง เขาทำแบบนั้นได้ยังไง?
เราอยู่นี่ไม่ได้แล้ว มันไม่ปลอดภัย.
ผมพาเราสองคนออกไปจากที่นี่ได้ แต่เราต้องไป...เราต้องออกไปเดี๋ยวนี่เลย.
โอเค...เอ้อ-คุณจะอยู่รอที่นี่ก็ได้.
คุณจะรอจน ตำรวจมา ก็ได้.
คุณควรจะรอ พวกนั้นมา แต่ผมทำไม่ได้ ผมต้องไปแล้ว.
มารี?
เงียบ เงียบ.
อย่ามอง.
บอกรหัสมา.
อัลฟา 37509.
ครับ.
ถือสายก่อน.
บอร์นครับ เขาไปที่ปารีส เขาไปที่อพาร์ทเมนท์ครับ.
- ได้ตัวเขาเปล่า? บอกมาซิ - เขาฆ่าคนของเรา
- อะไรนะ? ที่อพาร์ทเมนท์เหรอ? - ค่ะ.
- เอาล่ะ... ทำความสะอาดที่นั่นซะ - ไม่ ฉันไม่สามารถทำได้ค่ะ.
- มีศพอยู่บนถนน. - แล้วไง?
มีตำรวจอยู่ด้วย ที่นี่ปารีสนะ.
เอาล่ะ...สแกนคลื่นตำรวจ เธอต้องหาข้อมูลให้ได้มากที่สุด.
คุณรออยู่นี่ก่อน.
ผมจะไปหาที่เก็บเงินพวกนี้ แล้วจะกลับมาภายใน 10 นาที
เฮ้... ผมบอกให้รอในรถไง.
พระเจ้า... ผมบอกให้รอในรถไง.
ฉันอยากดื่ม... ฉันไม่คิดว่าคุณจะกลับมา.
คุณต้องไปหาตำรวจ.
ตอนนี้เลย. รีบไป ก่อนที่อะไรๆ มันจะแย่ไปกว่านี้.
- ให้ฉันไปเองเหรอ? - มันน่าจะโอเค
เอาพาสปอร์ตผมไป เข้าใจมั๊ย? เอาไปให้พวกตำรวจดู.
คุณมีรูปนั้น คุณมีเงิน 20,000 เหรียญ.
บอกพวกนั้น ทุกอย่างที่เกิดขึ้น...ทุกอย่างเลย พวกนั้นจะต้องเชื่อคุณ.
พวกนั้นต้องเชื่อคุณ.
มารี คุณนั่งอยู่นี่ไม่ได้ ที่นี่มันไม่ปลอดภัย.
ปลอดภัยเหรอ? รูปนี้มันมาจาก ข้างในสถานฑูตนะ.
- ใครที่สามารถทำแบบนี้ได้? - ผม-ผมไม่รู้.
- พวกนั้นรู้ได้ไง ว่าเราอยู่ด้วยกัน? - เอาล่ะ...ผมพยายามทำสิ่งที่ถูกต้องให้คุณ.
- That's all. - Right?
คุณจะทำสิ่งที่ถูกต้องให้ฉันยังไง.. โดยส่งฉันไปอยู่ที่นั่นตามลำพัง?
คุณคิดว่าผมต้องการ ส่งคุณไปอยู่กับตำรวจเหรอ?
- คุณต้องการที่จะหนีไป ก็แค่นั้น. - If you go, I run!
- คุณนั่นแหละ ไปบอกพวกนั้นว่าเกิดอะไรขึ้น - ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น!
ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับรูปนั่น!
ไม่รู้ว่า ผมเป็นใคร!
เอาล่ะ...ผม.
คุณทำเหมือนกับผม กำลังจะย่างคุณตรงนี้เลย. ผมแค่พยายามทำสิ่งที่ถูกต้อง.
ไม่มีใคร ทำสิ่งที่ถูกต้องหรอก.
ฟังนะ... ผมไม่สามารถหนีไป พร้อมกับคุณ ผมไม่สามารถ....
ถ้าเราไปด้วยกัน ผมมีชีวิตแบบนี้ ผมจะ... ผมไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่า กำลังหนีอะไรอยู่.
คนพวกนี้รู้ว่า ผมคือใคร.
ผมต้องอยู่ที่นี่ ผมต้องหาคำตอบให้ได้.
เพื่อหาคำตอบเหรอ.
คุณดูแลรถคันนี้เองเหรอ?
คุณหมายความว่ายังไง?
ยางมันลื่นนิดหน่อย รู้สึกจากระหว่างทางที่ขับมา.
ใช่ มันกินขวาไปนิด.
โอกาสสุดท้ายแล้วนะ มารี.
แล้ว...
- อะไรเหรอ? - เราจะมีการกระแทก นิดหน่อยนะ.
หันหน้าหลบไว้ หันหน้าหลบไว้.
เราจะไม่สามารถ กลับมาใช้รถคันนี้ได้อีกแล้ว.
เข้าใจไหม?
โอเค เราจะต้องเก็บของ ให้เรียบร้อย ผมจะเก็บเอง แล้วเราจะเดินออกไป.
- แค่นั้นแหละ ตกลงไหม? - ตกลง
แล้วผมจะหาที่พักให้เราสองคน ขอคิดก่อน.
คุณมีหมวก หรือผ้าคลุมผม อะไรประมาณนั้นไหม?
- ผมของฉันเหรอ? - ใช่ จนกว่าเราจะสามารถเปลี่ยนมันได้.
ได้...มีสิ.
โอเค.
นี่ไม่ใช่เขา.
ชายคนนี้ไม่ได้ถูกยิง.
มีอะไร?
วอมโบซี่ ไปที่โรงเก็บศพ.
เขาเห็นศพแล้ว เขารู้แล้วว่าไม่ใช่.
แล้วเขาอยู่ไหน?
ฉันบอกคุณแล้วไง ฉันไม่ได้มีคน สำหรับงานนี้
ตอนนี้เขาอยู่ไหน? บอกมา วอมโบซี่อยู่ที่ไหน?
เพิ่งออกมาจากโรงเก็บศพ.
พวกเขาเพิ่งออกมา.
ท่านครับ จะทำยังไงต่อครับ?
ผมต้องเอาไปทิ้งก่อน.
เฮ้...
คุณเก็บกวาดห้องเรียบร้อยแล้วเหรอ?
ผมลบรอยนิ้วมือ ออกหมดแล้ว.
แล้วฉันจะเดินไปรอบๆ นี่ได้ไหม หรือว่ามันจะทิ้งรอยเท้าไว้?
ได้สิ เดินได้ ไม่มีปัญหาหรอก.
แต่เราจะต้องจำให้ได้ว่า เราแตะเราจับอะไรไปบ้าง.
ผมคิดว่า มันจะดีกว่า หากเราออกจากห้องนี้ไป โดยไม่ทิ้งร่องรอย.
ทำไม? เรากำลังจะไปไหน?
ผมอยากจะไปโรงแรม ที่ จอห์น ไมเคิล เคน เคยพัก.
โรงแรม เรจิน่า.
ถ้าผมเคยเป็นเขา... มันก็ต้องมี ข้อมูลอะไรบ้าง.
เราต้องการ ใบเสร็จค่าโรงแรม
ตกลง.
ม้นอาจจะดูซับซ้อนไปนิด.
เพราะคุณตายไปแล้วนี่.
ใช่.
- ครับ ได้โปรด - พวกมันอยากให้เกิดสงครามเหรอ?.
ถ้าพวกมันอยากฆ่าฉัน มันก็ควรฆ่าฉันให้ตายตั้งแต่แรก.
มันควรฆ่าฉันให้ตาย. พวกมันควรจะฆ่าฉัน ตอนที่ฉันหลับ.
ฟังผมก่อน. เราต้องการคนพวกนี้นะ.
มันค่อนข้างยาก ที่จะหาคนมาช่วยเรา.
เราต้องระวังตัว.
เราเหรอ?
ไม่ นายนั่นแหละ.
นายต้องเอาหัวของ ไอ้ระยำเคนมาให้ฉัน....
มาวางไว้ ที่หน้าบ้านหลังนี้ แล้วแสดงให้พวกมัน เห็นว่า สงครามของพวกเรา เป็นแบบไหน.
But that is precisely--
Nykwana!
ผมอยากตรวจสอบ ครั้งสุดท้าย ก่อนที่เราจะลงมือ.
ตกลง.
เบอร์โทรศัพท์อะไร?
616-2468.
ทางออกล่ะ?
มี 3 ทาง.
แผนกบริการ อยู่ด้านหลัง ด้านข้างออกไปที่ถนน ผ่านร้านค้าไป..
..ข้างหน้าดีที่สุด.
ถ้าฉันคิดว่า กำลังถูกติดตาม ฉันจะเดินออกมา โดยสะพายกระเป๋าไว้บนไหล่ขวา.
แล้วถ้าไม่มีแท็กซี่ล่ะ?
ฉันจะเดินต่อไปก่อน, ไม่มองกลับไป จนกว่าคุณ จะติดต่อมา.
อะไรเหรอ?
เราอยากให้เป็นแบบนี้ ไม่ใช่เหรอ?
โอเค.
ผมต้องการรู้ระยะทาง.
ให้คุณเดินเข้าไป ที่จุดๆ หนึ่ง ตรงช่วงกลาง ของล้อบบี้.
ผมต้องการให้คุณ นับจำนวนก้าวของคุณ ที่เดินไปถึงจุดนั้น แล้วจำตัวเลขไว้.
เพราะว่า หลังจากที่ผมโทรหาคุณ ผมจะได้พาคุณออกมาได้.
เข้าใจไหม?
ผมยังต้องการให้คุณ นับจำนวนคนที่เห็น.
ตั้งแต่คุณเดินเข้าไป จนเดินไปถึงที่โต๊ะนั่น.
ว่ามีพนักงาน ของโรงแรม อยู่เท่าไร? และพนักงาน ที่น่าจะเป็นรปภ. อยู่กี่คน.
มันอาจจะไม่ง่ายเท่าไรนัก ที่จะดูออกว่า ใครเป็นรปภ.บ้าง.
จากนั้น ผมจะโทรหาคุณ คุณให้ข้อมูล พวกนี้กับผม แล้วเราจะเริ่มกัน จากตรงนั้น.
Regina.
ครับ ช่วยต่อโทรศัพท์ภายใน ที่ล้อบบี้ครับ.
- เกิดอะไรขึ้น? - ฉัน..
- มีอะไรผิดปกติเหรอ? - ฉันได้ข้อมูลมาแล้ว.
ผู้ชายที่แผนกต้อนรับ เขายิ้มให้ฉัน.
ฉันเลยคิดว่า...ปัญหาพวกนี้... มันน่าจะง่ายขึ้น แค่ฉันขอจากเขาตรงๆ.
- แล้วคุณได้ใบเสร็จมาไหม? - เขาถ่ายสำเนาให้ฉัน.
คุณแค่ขอเขาแค่เนี้ยเหรอ?
ฉันบอกว่า ฉันเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของคุณเคน.
เป็นความคิดที่เฉียบมาก.
- ท่านครับ มีอะไรให้ผม... - ไม่..
วอมโบซี่ถูกลอบสังหาร ที่บ้านของตัวเอง กลางกรุงปารีส.
ครับ ผมก็เพิ่งได้ยินมา.
ฝีมือเขาแน่ ฝีมือของบอร์น เราค่อนข้างแน่ใจ.
เขาเคยได้รับมอบหมาย แต่เขาพลาด.
เห็นได้ชัดว่า... เขาถูกบีบบังคับให้ทำงานนี้ให้เสร็จ.
ไอ้บ้าเอ๊ย...
เราคิดว่า เขาคงจะกลับเข้ามาเร็วๆ นี้ครับ.
ผมหมายความว่า มันเป็นรูทีน.
มันคล้ายกับ โปรแกรมซอฟท์แวร์.
เขากำลังทำตาม โปรโตคอล.
ตอนนี้ เขาทำภารกิจสำเร็จแล้ว เราคิดว่า เขาจะต้องกลับเข้ามา.
ปกติพวกนี้จะเป็นแบบนี้.
เมื่อไหร่?
ใช้เวลาเท่าไหร่ กว่าเขาจะกลับเข้ามา?
- 24 ชั่วโมงครับ - 24 ชั่วโมงเหรอ?
ครับ ตามปกติแล้ว ก็จะเป็นแบบนี้
แล้วไงต่อ?
ผมบอกคุณแล้วไง ว่าผมจะเก็บกวาดให้เอง.
มันจะสะอาดเรียบร้อยครับ.
ครับ ผมเข้าใจว่า คุณเป็นร้านอุปกรณ์ดำน้ำ แต่ว่าร้านคุณ อยู่ที่ไหนล่ะครับ?
มาร์เซลส์เหรอครับ?
แล้วบริษัทคุณ จำหน่ายอะไรเป็นหลักครับ?
ขอโทษครับ.. คุณบอกว่าคุณชื่ออะไรนะ...คุณ...?
นายอยู่นี่มา 3 ชั่วโมงแล้ว แต่ยังหา ลายนิ้วมือไม่พบเหรอ?
- มีอะไร? - ตำรวจปารีส เจอรถแล้วครับ.
คุณโทรมาที่สำนักงานของไซมอน รอว์ลินส์. ที่อลายแอนซ์ ซิเคียวไรท์ แผนกเดินทะเลครับ.
เวลาทำการของสำนักงานปารีส คือ 8 โมงเช้าถึง 5 โมงเย็นครับ.
ผมได้ร่องรอย ในปารีสแล้ว.
ที่เหลือก็ที่ มาร์เซลส์ และ 2 แห่งใน Southampton.
- ร่องรอยในปารีส คืออะไรเหรอ? - อลายแอนซ์ ซิเคียวไรท์ ไซมอน รอว์ลินส์.
ที่ผมได้เครื่องมา.
คุณเคนรึเปล่า?
คุณเคน...
- เป็นไงบ้างคะ? - ดีครับ สบายดีครับ คุณล่ะ?
โอ...คุณเคน เชิญเลยครับ. เชิญนั่งครับ.
ขอบคุณครับ.
นี่คือ พาล์มเมอร์ จอห์นสัน แบบดาดฟ้าสามชั้นครับ.
ผมทึกทักเอาว่า คุณยังคงอยู่ในตลาด มันเป็นเรือ แบบเดียวกันครับ
ครับ.
แล้วผมก็คือ เคน.
- เฮ้... - ผมเพิ่งมีประชุมในนามของเคน.
- พวกเขาบอกว่า... - ไม่ใช่ ผมคือเคนแน่ๆ.
ผมเพิ่งเข้าประชุม ในนามของเคน.
พวกเขารู้จักผมในชื่อของ เคน จริงๆ แล้ว ผมชื่อ บอร์น และผมก็มีชื่อว่า เคน อีกด้วย.
ทั้งหมดนี่เป็นแค่เรือ.
ผมได้พิมพ์เขียว และรูปถ่ายมาด้วย.
ฉันเพิ่งพบศพ ของจอห์น ไมเคิล เคน.
ที่โรงเก็บศพ ในปารีส.
ถ้าหากว่า คุณคือจอห์น ไมเคิล เคน แล้วศพใครล่ะ ที่อยู่ที่นั่น?
- ขอชื่ออีกครั้งครับ? - เคน
เคน.
จอห์น ไมเคิล เคน.
เคน หมายเลข 121 ครับ .
ผมอยากจะดูศพ.
หัวหน้าผมกำลังจะกลับมาแล้ว. ผมคงปล่อยให้คุณ ทำอย่างนั้นไม่ได้ครับ.
เถอะน่า.
นี่เหรอ?...แล้วเขาไปไหนล่ะ?
ผม-ผมไม่รู้ครับ
เกิดอะไรขึ้น?
ชายคนนี้ มาขอดูศพ คนอเมริกัน แต่ศพของเขา...หายไปครับ
พี่ชายเขา เพิ่งมารับศพไป เมื่อวานเย็น.
เขาไม่ได้ลงทะเบียนไว้.
คุณเป็นใคร? มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย?
- แล้วศพไปไหนล่ะ? - ผมบอกแล้วไงว่า มีคนมารับไปเมื่อคืน.
ผมรู้แล้ว แต่พวกเขา เอาศพไปไว้ที่ไหน?
ฟังนะ... นี่ไม่ใช่การเล่นสนุกสนานนะ เข้าใจไหม?
คนอื่นโทรเขามา พวกเขานัดไว้ล่วงหน้า และพวกเขาก็ ทำตามระเบียบ.
ทุกๆ คนมีการลงชื่อเข้าออก นี่เป็นสถานที่ที่จริงจัง...งานจริงจังนะ
- มันไม่ใช่สถานที่ที่คุณ อยากจะเข้ามาเมื่อไหร่ก็มานะ! - คุณพูดถูก เราไม่ได้ลงชื่อเข้ามา
ออกไปจากที่นี่ได้แล้ว.
- เยี่ยม เยี่ยม ผมกำลังจะไปลงชื่อเข้า - ไป
เล่มนี้?
- คุณเอาสมุดไปไม่ได้นะ. - เล่มนี้ใช่ไหม?
ไม่มีอะไรน่า มีดินสออยู่ในนี้ด้วย.
ที่รัก... ทำไมคุณไม่ออกไปรอข้างนอกล่ะ? โอ...นี่ไง.
- เราไม่สามารถ... - ขอโทษนะ
เจสัน เกิดอะไรขึ้น? คุณกำลังหาอะไรอยู่?
นิควาน่า วอมโบซี่
วอมโบซี่เคยมาที่นี่ เพื่อมาดูศพเคน.
เห็นไหม?
- แล้วไง? - ดูสิ.เขาอยู่ในโบรชัวร์ของอลายแอนซ์ ซิเคียวไรท์.
คนเดียวกันเลย.
ชายคนนี้ต้องรู้อะไร...
ภาษาฝรั่งเศสฉันอ่อน ฉันไม่.... มันพูดถึงอะไรบางอย่าง ที่เกี่ยวกับเรือหรือ...
ฉันไม่เข้าใจ มันพูดถึงอะไร? อ่านให้ฟังหน่อยสิ?
มันบอกว่า 3 อาทิตย์ ก่อนที่เขาจะถูกฆ่า.. นายวอมโบซี่ได้แจ้งกับตำรวจว่า.
มีผู้ชายคนหนึ่ง ขึ้นมาบนเรือยอชท์ของเขา... ที่จอดลอยลำ ห่างจากชายฝั่งมาร์เซลส์
ออกไป 5 ไมล์ และพยายามที่จะฆ่าเขา.
เขาได้ไล่ชายคนนั้น ออกไปจากเรือ โดยการยิงไปที่ กลางหลังของเขา 2 นัด.
มันบอกว่า ผมเป็นมือสังหาร.
จอดรถ.
แต่...คุณบอกว่าจะไปรูเดอ... เราเกือบถึงแล้วนะ.
แค่เลี้ยวขวานี่ ก็ถึงแล้ว.
ผมบอกให้จอด.
เกิดอะไรขึ้นนี่?
เฮ้ย...เกิดอะไรขึ้น?
คุณกำลังทำอะไรเนี่ย?
ไป...ไปเถอะ
คุณจ่ายผมมากไปนะเนี่ย.
- เรากำลังมีเรื่อง รีบไปเถอะ - มีเรื่อง? "เรื่อง" อะไรเหรอ?
คุณ...เงินทอน เงินทอน.
ขอโทษครับ...จอดตรงนี้ไม่ได้ ช่วยขยับรถด้วยครับ.
เดินไปเรื่อยๆ
คุณคิดว่าพวกนั้นกำลังทำอะไรล่ะ? พวกนั้นกำลังไปที่โรงแรม.
- ไม่หรอก คุณรู้ได้ยังไง... - เชื่อผม... เดินไปเรื่อยๆ ก่อน.
คุณบ้าไปแล้วเหรอ? คุณกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย?
เจสัน!
นี่... นี่แหละ "เรื่อง".
- มารี - ไปให้พ้น
- มารี หยุดก่อน - ไปให้พ้นจากฉันนะ
คุณจะทำอะไร จะฆ่าฉันเหรอ?
- มารี. - แล้วอะไรต่อไปอีกล่ะ?
ฟังนะ... ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ.
อะไรก็ตามที่เราทำ เราต้องทำด้วยกันนะ.
- เราจะต้อง... - เราเหรอ?
สิ่งเดียวที่เรามีร่วมกัน ก็คือ เราทั้งคู่ไม่รู้ว่า คุณคือใครกันแน่
- ตอนนี้เราผ่านมันไปแล้ว - ฟังผมก่อน!
ตำรวจจะเจอเรา แล้วไอ้พวกที่เอารูปมาจากสถานฑูต....
..ไอ้พวกที่เป็นคนฆ่านายวอมโบซี่... ก็จะออกมาจัดการเรา.
ไอ้พวกที่คุณทำงานด้วย..
ผมจะพาคุณไป ไม่ว่าคุณจะไปไหน. ผมจะพาคุณไป แล้วผมจะปล่อยคุณไป.
คุณจะทำอะไรก็ได้ อย่างที่คุณต้องการ จากนั้น คุณไม่จำเป็นที่จะต้องพบผมอีก.
แต่ไม่ใช่ที่นี่ หากเราอยู่ที่นี่... เราตาย.
เยี่ยมจริงๆ พวกตำรวจนี้ เก่งมากเลย!
ทำไมพวกนั้นไม่ติดป้ายว่า "อย่ากลับมานะ" ซะเลยล่ะ?
พระเจ้า... ภาษาฝรั่งเศสคำไหนที่ หมายถึงตรวจตราพื้นที่วะ หืม?
โอเค มันเพิ่งผ่านไป 16 นาที.
นี่คือจุดตั้งต้นของเรา
- พวกมันบินไปไหนไม่ได้ รถไฟก็เสี่ยงไป นิคกี้? - คะ.
ฉันต้องการรู้ทุกอย่างในปารีส เท่าที่เธอจะทำได้.
ได้คะ.
คุณบอกว่า 24 ชั่วโมง... แต่เขาก็ยังไม่กลับมา.
ไม่ครับ เรารู้แล้วครับว่า เขาอยู่ไหน.
คุณมีสายลับตัวแสบ ที่ควบคุมไม่ได้.
เขาถล่มสถานกงศุลอเมริกัน แล้วเขาก็วิ่งวุ่นไปทั่วยุโรป
แต่คุณไม่รู้ว่า ทำไม. ผมต้องไปชี้แจง ต่อคณะกรรมการ.
แล้วผมจะบอกยังไงพวกเขา เกี่ยวกับเทรดสโตนล่ะ?
คุณกำลังเป็นห่วงเกี่ยวกับ การประชุมงบประมาณเหรอ?
เราไม่ต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ เราไม่ได้สร้างมันให้ห้องน้ำชายนะ.
อันนี้ชัดเจนพอสำหรับคุณหรือเปล่า?
เราจะถูกย่างสดเพราะมัน.
เราทั้งคู่จะถูกย่าง
ฉันต้องการ 2 ทีม ดารีล เรย์ เชื่อมโยงหาข้อมูลไปเรื่อยๆ.
ไบรอัน แฮร์ริส สตีฟ....
..ฉันต้องการให้นายดูผู้หญิงคนนี้.
- จับตาดู การติดต่อของเธอไว้ - เอ้อ... กำลังทำอยู่ครับ.
เอาออกมาดู.
เราดักฟัง สายของย่า และพี่ชายเธอ.
เมื่อไหร่ที่มีการติดต่อเข้ามา เราสามารถตรวจสอบ เบอร์เหล่านั้น...
...และค้นหาต้นทางที่โทรมา ด้วยข้อมูลต่างๆ ของเธอ ที่เรามี ซึ่งอาจไม่มากนัก แต่...
หมุดที่ปักอยู่นี้.
เป็นสถานที่ทั้งหมด ที่เราคิดว่า เธอเคยอยู่ ภายใน 6 ปี ที่ผ่านมา.
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า.
นี่จะเป็นเป้าหมายของเรา.
ไม่มีคนรับสาย
คุณปล่อยให้มันดัง กี่ครั้ง?
- ฟังนะ ถ้าคุณไม่ต้องการไป ฉันหยุดก็ได้. - ก็ผมบอกแล้วไง ว่าจะไปส่งคุณ.
พวกนั้นคือเป้าหมาย.
อ้อนวอน ขอข้อมูล เจาะข้อมูล ดักฟัง ดักสัญญาณ..! ฉันไม่สนใจว่า พวกนายจะทำยังไง!
ฉันอยากรู้ทุกความเป็นไปทุกอย่าง ที่เกิดขึ้นที่นั่นเท่าที่พวกนายจะบอกได้.
คุณรู้ได้ยังไงว่า เขายังเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้อยู่?
เอมอน เขามีเงินตลอดแหละ เขาไม่มีทางขายบ้านหรอก.
มารี
อะไรเหรอ?
เราต้องไปแล้ว
อะไรนะ?
เราต้องไปแล้ว.
ฉันคิดว่า...
- โธ่เอ๊ย. นั่น เอมอน นี่ ฉันจะไปพูดกับเขาเอง. - เรากำลังจะไปแล้ว.
เอมอน เฮ้...เซอร์ไพรซ์.
นี่ฉันเอง มารี. วาว... พระเจ้า.
...ฉันอธิบายได้นะ.
มาทำอะไรที่บ้านนี้ล่ะ?.
- พ่อ! - เดี๋ยวก่อน... เดี๋ยวก่อนลูก.
ฉันไม่รู้ว่า พี่จะอยู่ที่นี่.
เอ้อ... ทำไมฉันจะไม่อยู่ที่นี่ล่ะ? นี่มันบ้านโกโรโกโสของฉัน ไม่ใช่เหรอ?
ไช่.
นี่เธอพาคุณเข้าไปเหรอ?
เราขอที่พักสักคืน.
พ่อ... อลันปวดฉี่แล้ว!
ตกลง มานี่ ลงมาจากรถ.
โอเค เข้าไปเลย
มานี่ อลัน.
ฉันเสียใจ.
ฉันคิดว่ามันน่าจะ...โอเค. แต่ฉันว่า ฉันเดาผิด.
- ไปหาแม่กันเถอะ. - แม่?
แม่ไม่อยู่ 2 วันจ้ะ.
เธอจะต้องไม่ให้ มันพันกัน เข้าใจมั๊ย.
โอเค.
เขาทำงานอะไร?
เขาเคยทำธุรกิจขนส่งน่ะ.
เขาดีกับเธอไหม?
เธอมีความสุขไหม?
พี่ก็รู้จักฉันดีนี่ ฉันพยายามมากแค่ไหน.
เอ้านี่.
หลับฝันดีนะ.
กู้ดไนท์.
ผมจะนอนที่พื้นเอง.
- ตั้งแต่เมื่อไหร่? - ตอน 11:45 ครับ
มันยังอยู่ในระยะที่สามารถ จะขับรถจากปารีสมาได้ครับ.
โทรมาจากที่พักรถ บนทางหลวง.
ไอ้หมุดสีเหลืองนี่คืออะไร?
เธอเคยพักอยู่ที่นั่น ประมาณ 2-3 เดือนในปี 1997.
เมืองที่ใกล้ที่สุดคือ รีโอม
เราเก็บข้อมูลประวัติ การโทรของครอบครัวเธอ รวมทั้งสาย ที่โทรต่างประเทศด้วย.
ตี 2 พวกนั้นอยู่ในปารีส
พวกนั้น บินไปไหนไม่ได้ จะขึ้นรถไฟ ก็อันตรายเกินไป.
เขารู้ดีว่า ถ้าไปที่ไหน เราก็แกะรอยตามได้.
ดังนั้น นี่น่าจะเป็นจุด ที่เป็นไปได้ มากที่สุด.
- คุณมาทำอะไรตรงนี้? - พวกเด็กๆ. ผมเป็นห่วงพวกแก
คุณจะทำให้ พวกแกตื่นนะ. เราควรจะไปแล้ว
ผมไม่ต้องการรู้แล้วว่า ผมเป็นใคร.
ผมไม่สน ผมไม่ต้องการรู้แล้ว.
- มาเถอะ เอ้อ... - ทุกอย่างที่ผมค้นพบ ผมอยากจะลืม.
ไม่เป็นไร.
ผมไม่สนใจแล้วว่า ผมเป็นใคร หรือว่า ผมเคยทำอะไรมา.
ไม่เป็นไรนะ.
เรามีเงิน.
เราสามารถหลบซ่อนตัว.
เราสามารถทำได้ คุณจะไปกับผมไหม?
ฉันไม่รู้.
มาเถอะ.
Here, boy! Here, boy!
อรุณสวัสดิ์.
โอ... เธอตื่นเช้าจัง.
ชงกาแฟสิ.
คืนเดียว... พวกเธอไม่ได้ล้อเล่นแฮะ.
ต้องเปลี่ยนที่อยู่แล้วล่ะ.
เราหาเค้าไม่เจอค่ะ.
- ไปดูในรถรึยังล่ะลูก? - ไม่เจอเลยค่ะ
ตกลง เดี๋ยวพ่อแต่งตัวก่อน.
- ใครเหรอครับ? - เจ้าหมาโกโรโกโสสิ หายไป.
มันชอบหายไปบ่อยไหม?
ไอ้หมาโง่นั่นจะพลาดข้าวเช้าเหรอ? เป็นไปไม่ได้หรอก.
มันต้องมีอะไรซักอย่าง?
ลงไปที่ห้องใต้ถุน
อะไรนะ?
- พาทุกคนลงไปที่ห้องใต้ถุน - นายพูดบ้าอะไรของนายเนี่ย?
เรากำลังอยู่ในอันตราย ครอบครัวคุณกำลังมีอันตราย ผมไม่มีเวลาที่จะมาอธิบาย.
- อะไรนะ... - เอมอน
พี่ควรไปนะ.
- เธอทำอะไรเนี่ย? - ไม่ใช่เธอหรอก ผมเอง
คุณจะต้องไม่อยู่ในเป้าสายตา และลงไปที่ห้องใต้ถุนให้เร็วที่สุด.
พ่อขา.
ผมเสียใจ.
ไปเถอะ
- โทรศัพท์ใช้ไม่ได้. - ใช่.
เจสัน ใครอยู่ข้างนอก? เขาเป็นใคร?
คุณทำอะไรน่ะ?
Oh, no.
เราไม่ควรมาที่นี่เลย ฉัน... พวกเด็ก...
มันจะต้องไม่เกิดขึ้น.
มันอยู่ไหน? อาวุธอยู่ไหน?
มีคนอื่นอีกไหม? พวกนายมาด้วยกันกี่คน?
ฉันจะไม่ถามนายอีกแล้วนะ.
ฉันทำงานคนเดียว เหมือนนาย.
พวกเราทำงานคนเดียวเสมอ.
- หมายความว่ายังไง? - นายคือใคร? โรม ใช่ไหม?
อยู่ปารีสเหรอ?
เทรดสโตน... เราทั้งคู่แหละ.
- เทรดสโตน อะไรนะ? - จะอันไหนอีกละ?
ปารีสเหรอ ฉันอยู่ที่ปารีส
นายยังรู้สึกปวดหัวอยู่รึเปล่า?
ใช่
ฉันก็ปวดหัวอย่างหนักเหมือนกัน.
นายก็รู้นี่ เวลาขับรถตอนกลางคืน
เราอาจจะต้องทำอะไรบางอย่าง กับไฟหน้ารถ
เทรดสโตนคืออะไร?
เทรดสโตน... บอกว่า "พีโอซ...".
พวกเขาบอกว่า "ไปที่ปารีส".
เทรดสโตนอยู่ในปารีสเหรอ?
ดูนี่สิ
ดูว่าอะไรที่พวกนั้นให้นายทำ.
เอาล่ะ เอาล่ะ.
นั่นแหละ ไปนั่งข้างหน้า แล้วคาดเข็มขัดด้วย.
เดี๋ยวพ่อเอาของไว้ข้างหลัง.
ไปนั่งข้างหน้า พอลลี่
พี่ไม่รอแล้วนะ มารี.
- ขอแค่นาทีเดียว เอมอน - พี่ไม่รอแล้ว!
ได้โปรด!
เก็บไว้.
ผมเอาออกไป 3 หมื่น ที่เหลือเป็นของคุณ
- แค่นั้นเหรอ? - ผมเอาไปแค่นี้แหละ
ไม่ใช่ ฉันไม่ได้หมายถึงอย่างนั้น
มันยังไม่จบ มารี. คุณต้องออกไปตั้งแต่ตอนนี้ อยู่ให้ห่างผมไว้.
คุณต้องไป คุณต้องหนีไป.
ทำตัวให้เงียบ อยู่อย่างเงียบๆ.
ไม่ต้องมีเพื่อนมาก ไม่ต้องสนิทสนมกับใคร.
เงินนั่นมันพอ ที่จะทำให้คุณอยู่ได้. ทั้งชีวิต
พี่จะไปแล้วนะ มารี
เฮ้!
เข้าไปในรถ... คุณต้องไปแล้ว.
คุณจะทำอะไรต่อไป?
ผมจะทำมันให้จบ.
คุณไปเถอะ.
ได้โปรด.
บอกรหัสมา
นั่นใครน่ะ?
พวกแกเป็นใคร?
คนที่แกส่งมา ตายแล้ว.
ไม่ว่าแกจะเป็นใคร แกควรจะพูดกับฉันได้แล้ว.
ฮัลโหล เจสัน
ตอนนี้เราไปถึงไหนกันแล้ว?
เอาเถอะ มันมีทางออกแค่ 2 ทาง เจสัน เข้ามาที่นี่ แล้วปล่อยให้เราทำมันให้ถูกต้อง..
..หรือปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ต่อไป จนกว่าเราจะพอใจ.
จนกว่านายจะฆ่าฉันได้น่ะสิ.
ฉันไม่สามารถแก้ไขได้ หากฉันไม่รู้ว่า ปัญหามันคืออะไร.
ดังนั้น บอกฉันมาว่า จะเอายังไง แล้วฉันจะทำให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้.
ทำไมแกไม่คุยกับมารีล่ะ เจสัน?
- ถามมารีสิว่า เธอต้องการอะไร. - ฉันไม่คิดว่า เธอจะบอกหรอก.
เธอตายแล้ว.
ฉันเสียใจที่ได้ยินยังงั้น มันเกิดขึ้นได้ยังไง?
เธอเป็นตัวถ่วงของฉัน.
- ทั้งหมดที่เรา จะทำมันให้ถูกต้องจาก.. - พอแล้ว
พอแล้ว.
17:30 ปารีส.
วันนี้ ที่ปองต์นูฟ.
แกมาคนเดียว เดินไปที่กลางสะพาน.
ถอดเสื้อแจ๊คเกตออก หันหน้าไปทางทิศตะวันออก.
- ฉันจะโทรไปหาแกที่เบอร์นี้เอง. - เดี๋ยว!
ไฟลท์แรกสุดเลย บอกนิคกี้ว่า ฉันจะโทรหาจากรถ บอกเธอให้ตามหา พิคอท เดี๋ยวนี้เลย... ไปได้.
เอาละ...
แล้วเราจะทำยังไงกันต่อ?
ผมบอกคุณแล้วไงว่า ผมจะเก็บกวาดเอง นั่นล่ะ คือสิ่งที่ผมกำลังจะทำ.
คุณคิดว่าจะพาเขากลับมาได้?
ผมคิดว่า เราผ่านตรงนั้นไปแล้ว ไม่ใช่เหรอ?
แล้วคุณมีความคิด ที่ดีกว่านี้ไหม?
คุณไม่มีอะไรให้ผม นอกจากความเสียหาย ที่จะตามมา..
...จาก ซูริค ถึง ปารีส. ผมไม่อยากให้มัน บานปลายไปกว่านี้
ทำไมคุณไม่ขึ้นไปข้างบน แล้วจองห้องประชุมล่ะ?
บางที คุณอาจจะพูดให้ พวกนั้นตายใจได้
รถบัส... รถบัสนักท่องเที่ยว.
ไม่มีอะไรผิดปกติ.
- ตำแหน่งที่ 1 - ไม่มีอะไรผิดปกติ.
- ตำแหน่งที่ 2 - ไม่มีอะไรผิดปกติ
ตำแหน่งที่ 3 รถมอเตอร์ไซค์
ไม่มีอะไรผิดปกติ
ทุกตำแหน่ง
เจสัน?
ฉันบอกแกแล้วไง ว่าให้มาคนเดียว ฉันคิดว่า มันยุ่งยากเกินไปแล้ว.
พยายามต่อไปก็แล้วกัน ฉันไปก่อนล่ะ.
เวรเอ๊ย.
ติดต่อนิคกี้ให้ที.
คะ
เธอจะใช้เวลาเท่าไร ในการเก็บกวาด แล้วย้ายออกไป?
- เก็บกวาดทุกอย่างเลย? - ใช่.
- ประมาณ 2-3 ชั่วโมงค่ะ. - ตกลง งั้นลงมือเลย
ฟังนะ ห้ามพัก.
2 คนเฝ้าข้างนอก อีกคนอยู่ที่ล้อบบี้ เตรียมพร้อมตลอดเวลา.
- เก็บรถส่งของเหรอครับ? - ใช่ เก็บรถส่งของ
ฉันกำลังเข้าใกล้หน่วยนี้แล้ว. เราจะย้ายเครื่องมือเข้าไปในรถส่งของ.
เราครอบคลุมไปทั่ว สเปน มัลตา โมรอคโก.
ใช่ค่ะ วิทยุตำรวจท้องที่ทั้งหมด.
ไม่ค่ะ สำหรับยุโรปตอนเหนือ เราต้องขออนุญาตก่อนค่ะ. ค่ะ...
เอาล่ะ เราได้มาแล้ว เราจะดาวน์โหลด ผ่านดาวเทียม ภายใน 30 นาที.
กล่องปืนของเธอ อยู่ไหน?
- กล่องปืนของเธออยู่ไหน? - อยู่นั่นไงคะ.
ดูเหมือนระบบจะมีปัญหาแฮะ...
หน้าต่างนั่นอยู่นี่.
หน้าต่างห้องกินข้าวเหรอ?
ฉันไม่สามารถ...
ใช้ไม่ได้ โทรศัพท์ใช้ไม่ได้.
ฝีมือ บอร์น เหรอ?
เงียบก่อน.
ขืนขยับ แกตาย.
บอร์น....
วางปืนลง.
ไปทางนั้น.
โอเค แกต้องการอะไร?
เทรดสโตน.
นายควรจะมองดูรอบๆ นะ. ไม่มีอะไรเหลือแล้ว.
- แกคือ เทรดสโตน เหรอ? - ฉันคือ เทรดสโตน? ฉันเนี่ยนะ?
นายพูดบ้าอะไรของนายเนี่ย?
เขาทิ้งมันไปแล้ว.
นายควรจะเริ่มต้น เติมคำลงในช่องว่างซะที เพราะฉันคิดว่า เราอยู่ข้างเดียวกัน.
ใครอยู่ข้างไหน?
นายไม่รู้หรอกว่า กำลังทำอะไรอยู่? นายไม่มีเงื่อนงำบ้าบออะไร!
ฉันเป็นใคร?
นายเป็นทรัพย์สิน ของรัฐบาลสหรัฐ!
นายเป็นอาวุธ ราคา 30 ล้านเหรียญ ที่ทำงาน ใช้การไม่ได้!
นายเป็น ตัวหายนะจริงๆ!
พระเจ้า... นายต้องบอกฉันว่า มันเกิดขึ้นได้อย่างไร?.
- ทำไมนายพยายามจะฆ่าฉัน? - เกิดอะไรขึ้นที่มาร์เซลส์?
นายส่งฉันไปฆ่า วอมโบซี่.
ฆ่าวอมโบซี่? เราสามารถทำยังงั้นได้ ตลอดเวลาที่ต้องการ.
เห็นแก่พระเจ้าเถอะ ฉันจะส่ง นิคกี้ ไปทำก็ได้
วอมโบซี่ ควรจะตายไป ตั้งแต่เมื่อ 3 อาทิตย์ก่อน
เขาควรจะตาย โดยมีคำอธิบาย ได้อย่างเดียวว่า....
...เขาถูกฆาตกรรม โดยลูกน้องของตัวเอง.
ฉันไม่ได้ส่งแกไปฆ่า.
ฉันส่งแกไป ไม่ให้ปรากฏตัว.
ฉันส่งแกไป เพราะแกไม่มีตัวตน.
ฉันต้องการรู้ว่า เกิดอะไรขึ้นที่มาร์เซลส์กันแน่.
ผมจำไม่ได้ว่า เกิดอะไรขึ้น ที่มาร์เซลส์.
เหลวไหล! มันรับไม่ได้...ทหาร.
แกได้ยินฉันไหม? แกมันล้มเหลว!
- รับไม่ได้เหรอ? - แกมันล้มเหลว!
- ล้มเหลว และแกจะต้องบอกฉันว่าทำไม? - ฉันบอกไม่ได้ ฉันจำไม่.
แกทำให้ จอห์น ไมเคิล เคน มีชีวิต แกไปประชุมกับ วอมโบซี่.
แกพบ บริษัทรักษาความปลอดภัย. แกเจาะเข้าไป ในบริษัท!
แกเลือกเรือยอชท์ เป็นจุดโจมตี!
แกเลือกเรือ.
แกกำหนดวัน. แกแกะรอยลูกเรือ.
อาหาร และน้ำมัน!
แกบอกเราว่าที่ไหน แกบอกเราว่าเมื่อไหร่.
แกซ่อนตัวอยู่ในเรือลำนั้น 5 วัน.
แกอยู่ที่นั่น เจสัน แกอยู่ในนั้น!
มันจบแล้ว!
ไม่... นายต้องจำได้.
ไม่ใช่เหรอ?
ฉันไม่ต้องการ ทำอย่างนี้อีกแล้ว.
ฉันไม่คิดว่า นายจะตัดสินใจเองได้นะ.
เจสัน บอร์น ตายไปแล้ว นายได้ยินไหม?
เขาจมน้ำตายไปเมื่อ 2 อาทิตย์ก่อน.
นายจะต้องไปบอกพวกนั้นว่า เจสัน บอร์น ตายไปแล้ว เข้าใจไหม?
แล้วนาย จะไปไหนต่อ?
สาบานได้เลยว่า ถ้าฉันรู้สึกว่า ใครมาอยู่ข้างหลังฉันล่ะก็....
จะไม่มีใครบอกได้เลยว่า ฉันจะชนแก ถึงหน้าประตูบ้านแก ได้เร็วและหนักหน่วงแค่ไหน.
ตอนนี้ ฉันขออยู่ข้างตัวฉันเอง
เรียบร้อยแล้วครับ.
ปิดมันซะ.
โครงการเทรดสโตน ได้หยุดลงแล้ว.
ในตอนแรก มันได้ถูกออกแบบไว้ โดยเหมือนกับ โปรแกรมเกมชั้นสูง.
เราหวังว่า มันจะทำให้เกิด รูปแบบของการฝึก ที่ดีเยี่ยม...
แต่ด้วยความสัตย์จริงครับ เมื่อมองกันตามหลักการ และเหตุผลแล้ว...
อัตราส่วนระหว่าง ต้นทุนกับผลลัพท์ที่ได้ จากโครงการนั้น ค่อนข้างจะสูงเอาการอยู่.
จึงทำให้เรา ตัดสินใจ เลิกล้มโครงการ เพราะจุดนี้ครับ.
เอาละ แล้วมีอะไรอีก?
ครับผม นี่คือ....
...แบล็ค ไบรอาร์.
แบล็ค ไบรอาร์ เป็นโปรแกรมการสื่อสาร ที่ร่วมมือกับกระทรวงกลาโหม..
ซึ่งเรารู้สึกว่า มันมีความสมรรถนะ ในการลากสูง หากเราเติมขาให้มัน มันจะสามารถวิ่ง และวิ่งต่อไปได้.
ซึ่งส่วนประกอบของมัน ได้แก่.....
นี่ร้านของคุณเหรอ?
ใช่.
สวยดีนะ. ค่อนข้างหายากหน่อย แต่...
ผมจะขอเช่าสกู้ตเตอร์หน่อย ได้ไหมครับ?
มีบัตรประจำตัว หรือเปล่าคะ?
ไม่มีแน่....